کشف 23 کهکشان جدید با استفاده از دوربین "انرژی تاریک"

دو شکل برای انرژی تاریک ارائه شده است. یکی ثابت کیهان شناسی، یک چگالی انرژی ثابت که بطور همگن جهان را پر میکند، و دیگری میدانهای اسکالر، کمیتهایی دینامیکی که چگالی انرژی آنها میتواند در فضا و زمان تغییر کند. بخشهایی از میدانهای اسکالر که در فضا ثابت هستند هم معمولاً در ثابت کیهان شناسی شمرده میشوند. ثابت کیهانشناسی میتواند به گونهای فرمول بندی شود که انرژی خلا باشد. میدانهای اسکالری که در فضا تغییر میکنند به سختی میتوانند از ثابت کیهان شناسی باز شناخته شوند، زیرا تغییرات ممکن است فوقالعاده آهسته باشد.

اندازهگیریهای دقیقی از انبساط جهان برای فهمیدن اینکه نرخ انبساط چگونه در طول زمان تغییر میکند، لازم است. در نسبیت عام، سیر تکاملی انبساط جهان بوسیله معادله حالت کیهانی(رابطه بین دما، فشار و ترکیب ماده، انرژی و چگالی انرژی خلا در هر ناحیه از فضا) فرمول بندی میشود. امروزه، اندازهگیری معادله حالت انرژی تاریک یکی از بزرگترین تلاشهای کیهان شناسی رصدی است.

افزودن ثابت کیهان شناسی به متریک رابرتسون-واکر منجر به مدل لامبدا-سی دی ام میشود؛ که بخاطر تطابق دقیق آن با مشاهدات از آن به عنوان "مدل استاندارد" کیهان شناسی یاد میکنند. انرژی تاریک به عنوان یک جزء حیاتی در تلاشهای اخیر برای تدوین مدل "جهان چرخهای" (cyclic model) استفاده شده است.

حدود 300 هزار سال پس از انفجار بزرگ، هستی در تاریکی مطلق قرار داشت و گاز هیدروژن در تمام فضا پراکنده بود.

در 500 میلیون سال بعد از این شرایط، اولین کهکشانها و ستارگان شکل گرفتند و تشعشعات ناشی از آنها فضای پیرامونی آنها را تغییر داد که سبب تغییر ماهیت جهان شد.

دانشمندان این روند را در فاصله 300 میلیون تا 1 میلیارد سال پس از شکلگیری جهان میدانند.